Petra Pronk

Bodar

Antoine Bodar. Wie kent hem niet? Elke maand laat deze mediagenieke priester wel ergens in de media van zich horen. Daarin komt hij naar voren als een intellectueel pur sang. Iemand die overal een mening over heeft en die niet onder stoelen of banken steekt. Een man die de waarheid meent te kennen en geen enkele moeite heeft daarvoor uit te komen.

En toch: wie kent hem eigenlijk? Ondanks zijn plek in de schijnwerpers blijft Bodar grotendeels verborgen. De aandacht richt zich meestal op zijn flamboyante buitenkant en in het verlengde daarvan op in het oog springende thema’s als homoseksualiteit en de vrouw in het ambt - thema’s die eigenlijk over de buitenkant van het geloof gaan. De binnenkant van het geloof komt zelden aan bod.

In de stilte van de Benedictijner abdij van Vaals komt een heel andere Bodar naar voren dan de man die iedereen kent van tv en radio. Hier gaan de maskers af en praat hij openhartig over wat hem werkelijk beweegt. De verkondiger van God is hier even gewoon kind van God met een diepe religieuze kern. De grote vragen van leven en geloof komen aan de orde: wie is God, hebben alle religies het over dezelfde god, wat is waarheid, bestaat er een universele spiritualiteit etc. Daarbij beperkt Bodar zich niet tot algemene bespiegelingen, maar vertelt hij ook over zijn eigen gevoel, zijn levensvragen, zijn godservaring. Daarnaast komen ook specifieke thema’s aan de orde zoals geluk, lijden, rituelen, materialisme en de dood.

Het verhaal van zijn worstelen met het leven vol verdriet en ook de steun die hij put uit zijn religieuze bron.