Soms lijkt het leven een sleur: zo gewoontjes, zonder esprit, zonder ‘beet’. Marinus van den Bergs advies om die sleur te bestrijden: verwondering. Verwondering geeft kleur aan het leven.
Verwondering zie je bij kinderen. Die stellen vragen en vinden niets vanzelfsprekend. Zij ervaren het leven als een grote ontdekkingsreis.
Als we stil zijn en goed kijken, opmerkzaam, zorgvuldig, dan verwonderen we ons. Dat brengt weer elan in ons leven, en verbindt ons met elkaar.
Verwondering
als de zilveren draad van de dag
Wat olie is voor een lamp
is stilte voor de verwondering
Marinus van den Berg
Marinus van den Berg werd in 1947 in Wijhe (Overijssel) geboren. Hij bezocht het kleine seminarie te Zenderen en studeerde vervolgens aan de Katholieke Theologische Hogeschool Utrecht en aan de Universiteit van Yale in New Haven (VS). Nadat hij acht jaar pastor in het verpleeghuis Randerode in Apeldoorn was geweest, werd hij in 1984 pastoraal vormingswerker voor de gezondheidszorg in Almelo. Een functie die hij vijftien jaar uitoefende. Sinds 1 juni 1998 is hij geestelijk verzorger in Antonius IJsselmonde te Rotterdam en sinds 1 oktober 2008 bij het regionaal palliatief centrum Cadenza te Rotterdam.
Marinus van den Berg heeft al tientallen succesvolle boeken geschreven en is een veelgevraagd spreker op lezingen en symposiums. Rode draad in zijn werk: omgaan met de dood moet je niet wegstoppen. De dood hoort bij het leven. Door met elkaar te praten kun je leren op een menselijke manier om te gaan met afscheid en de dood.
Meer informatie over Marinus van den Berg
