Nieuwsbrief

Boeddha in lichaam en geest

Lopen als een Boeddha
Je kunt een stap zetten en de aarde aanraken op een manier waarmee je jezelf verankert in het huidige moment, en je zult in het hier en nu aankomen. Het is helemaal niet nodig om een inspanning te leveren. Met opmerkzaamheid raakt je voet de aarde, en je komt stevig terecht in het hier en nu. Opeens ben je vrij – vrij van alle projecten, alle zorgen, alle verwachtingen. Je bent volledig aanwezig, volledig in leven, terwijl je de aarde aanraakt.

Wanneer je de langzame loopmeditatie in je eentje beoefent, zou je het volgende kunnen proberen: adem in en zet een stap, en richt al je aandacht op de zool van je voet. Als je nog niet volledig bent aangekomen, honderd procent in het hier en nu, wacht dan met de volgende stap. Je hebt de luxe om dat te doen. Wanneer je er zeker van bent dat je voor honderd procent in het hier en nu bent aangekomen, en de werkelijkheid diep hebt aangeraakt, glimlach dan en zet de volgende stap. Als je op deze manier loopt, druk je je evenwicht, je stevigheid, je vrijheid, en je vreugde op de grond af. Je voet is als een zegel, het zegel van de keizer. Wanneer je het zegel op een stuk papier zet, laat het een afdruk achter. Wat zien we als we in je voetstap kijken? We zien het merkteken van vrijheid, het merkteken van stevigheid, het merkteken van geluk, het merkteken van leven. Omdat er een Boeddha in je aanwezig is, weet ik zeker dat je op die manier een stap kunt zetten. Dat is wat de Boeddhanatuur genoemd wordt, het vermogen om op te merken wat er gaande is. Wat er gebeurt, is: ik leef, ik zet een stap. Een individu, een mens, homo sapiens moet dat kunnen. Er schuilt een Boeddha in ieder van ons, en we moeten deze Boeddha toestaan te lopen.

Zelfs in de moeilijkste omstandigheden kun je lopen als een Boeddha. Vorig jaar, in de maand maart, waren we op bezoek in Korea, en er kwam een moment waarop we door honderden mensen omringd werden. Ieder van hen had een camera bij zich, en ze kwamen steeds dichterbij. Er was geen pad meer om op te lopen, en allemaal richtten ze hun camera’s op ons. Het was een heel moeilijke situatie om loopmeditatie in te doen. Toen zei ik: ‘Boeddha, ik geef me gewonnen, doe jij het lopen maar voor mij.’ En meteen kwam de Boeddha, en hij liep, in volledige vrijheid. Als vanzelf maakte de menigte plaats om de Boeddha te laten lopen. Er kwam geen inspanning aan te pas.

Als je met een of andere moeilijkheid te kampen hebt, doe dan een stapje opzij, en laat de Boeddha je plaats innemen. De Boeddha is in jou. Dit werkt in alle omstandigheden. Ik heb het geprobeerd. Het is net als wanneer je een probleem met je computer hebt. Je bent niet bij machte het op te lossen. Maar dan is er je grote broer, die heel handig met computers is. Hij komt binnen, en zegt: ‘Schuif een stukje op, ik neem het wel even van je over.’ En zodra hij naast je komt zitten, is alles goed. Daar lijkt het op. Wanneer je iets moeilijk vindt, trek je dan terug en laat de Boeddha je plaats innemen. Het is heel makkelijk. Voor mij werkt het altijd. Je moet vertrouwen hebben in je innerlijke Boeddha, en de Boeddha in je laten lopen, en ook de mensen die je in je hebt en die je dierbaar zijn, laten lopen.

Als je loopt, voor wie doe je dat dan? Je kunt lopen om ergens heen te gaan, maar hoe je loopt kan ook een vorm van meditatieve offergave zijn. Het is heel mooi om te lopen voor je ouders of voor je grootouders, die misschien nooit bekend zijn geweest met de oefening van het opmerkzaam lopen. Je voorouders hebben wellicht hun hele leven doorgebracht zonder de mogelijkheid een vredige, gelukkige stap te zetten en zichzelf volledig te verankeren in het huidige moment. Dat is heel jammer, maar we hoeven deze situatie niet te herhalen.

Voor jou is het mogelijk om met de voeten van je moeder te lopen. Arme moeder, ze heeft nooit veel kans gehad om op deze manier te lopen. Je zou kunnen zeggen: ‘Moeder, zou je met me willen meelopen?’ Dan loop je samen met haar op, en je hart zal zich vullen met liefde. Je bevrijdt jezelf en je bevrijdt haar op hetzelfde moment, want het is een feit dat je moeder in jou is, in elke cel van je lichaam. Ook je vader is in elke cel van je lichaam volledig aanwezig. Je zou kunnen zeggen: ‘Vader, heb je zin om met me mee te gaan?’ Opeens loop je met de voeten van je vader. Dat is pure vreugde. Het is een heel dankbare bezigheid. Ik verzeker je dat het niet moeilijk is. Je hoeft niet te vechten en te worstelen om het te kunnen doen. Wees alleen opmerkzaam, … en alles zal goed gaan.

Nadat je hebt kunnen lopen voor degenen die je dierbaar zijn, kun je gaan lopen voor de mensen die jou in je leven leed hebben aangedaan. Je kunt lopen voor hen die je hebben aangevallen, die je huis hebben verwoest, je land, en je volk. Die mensen waren niet gelukkig. Ze hadden niet genoeg liefde voor zichzelf en voor andere mensen. Ze hebben jouw leven ellendig gemaakt, en dat van je familie en van je volk. Er zal een tijd komen dat je in staat bent ook voor hen te lopen. Als je op die manier loopt, word je een Boeddha, word je een bodhisattva die vervuld is van liefde, begrip en mededogen.

(Uit: Boeddha in lichaam en geest van Thich Nhat Hanh)
Bestel veilig en betrouwbaar bij onze eigen webshop Boekenwereld.com